Wytwarzanie części maszyn i urządzeń nie należy do prostych zadań. Wszystkie części silników powinny bowiem być wykonane bardzo precyzyjnie, bo inaczej całość mogłaby ulec awarii lub zniszczeniu. Dlatego, aby tego uniknąć wprowadzono tak zwane klasy dokładności (IT), które określają, w jakim zakresie mieszczą się maksymalne, dopuszczalne odchyłki wymiarowe. Tak restrykcyjne normy sprawiły jednak, że ręczna obróbka i wytwarzanie detali stało się nieopłacalne. Inżynierowie opracowali więc maszyny i urządzenia, które mają w znaczny sposób ułatwić proces obróbki skrawaniem. Do grupy najbardziej precyzyjnych maszyn zaliczają się obrabiarki CNC.

centrum obróbcze CNC

Przeznaczenie centrum obróbczego sterowanego komputerowo

Definicja centrum obróbkowego CNC mówi, że jest to: „(..) maszyna umożliwiająca szybkie i precyzyjne wykonanie skomplikowanych elementów przy użyciu narzędzi.” Według tego krótkiego, ale jakże treściwego opisu, zadaniem urządzeń tego typu jest wykonywanie bardzo złożonych detali. Co rozumiemy poprzez określenie „skomplikowany”? Przede wszystkim różnorodność pod kątem nacięć, wykonywanych wierceń i otworowań oraz samego kształtu wykonywanego elementu. Centrum obróbcze CNC jest to złożona maszyna, która daje nam możliwość wykonania tych wszystkich czynności, bez konieczności ręcznej zmiany narzędzia obróbczego. Nie musimy również zatrzymywać pracy urządzenia, które po prostu samo dobiera odpowiedni osprzęt i wykonuje pracę według wcześniej stworzonego programu.

centrum obróbcze

Jak interpretować parametry techniczne urządzenia CNC?

Ponieważ najwyższa klasa dokładności dopuszcza błędy w granicy kilkudziesięciu mikrometrów (od około 0,000004 m) centra obróbcze muszą być niezwykle precyzyjne. Producenci podają więc w instrukcjach informację na temat ewentualnych, możliwych do wystąpienia odchyłek wymiarowych. Wiele osób jednak błędnie je interpretuje, ponieważ nazwy nie zawsze sugerują jednoznacznie, jakie jest ich znaczenie. Tak więc, pierwszym proponowanym przez producentów określeniem jest prostoliniowość posuwów. Ta cecha określa nam, jakie są maksymalne możliwe odchyłki narzędzia, które mogą wystąpić na konkretnym dystansie. Bardzo powiązana z tym parametrem jest prostopadłość osi. Nie określa ona jednak odległości i dystansu, a jedynie wartość kąta. Dokładnie jest to kąt zawarty między przykładową osią odniesienia znajdującą się na urządzeniu, a rzeczywistym torem, którym podąża narządzie obróbcze. Trzecią, bardzo istotną cechą określającą poziome lub pionowe centrum obróbcze jest powtarzalność pozycjonowania narzędzia. Za pomocą tego parametru podaje się różnice, jakie mogą wystąpić w podstawowym ułożeniu narzędzia skrawającego (według wcześniej przyjętego środka układu współrzędnych), kiedy dociera ono na to miejsce z każdego dowolnego kierunku.

Równie istotne dla pracy i precyzji jest sztywność całej maszyny. Im sztywniejszy, mniej ruchomy układ, tym precyzyjniej będzie pracowała głowica, której zadaniem jest wykonanie wszelkich nacięć i wwierceń. W związku z tym, poziome lub pionowe centrum obróbcze musi być ciężkie. Za wagę maszyny odpowiada cały korpus, który najczęściej jest wykonany ze stalowych kształtowników oraz grubej blachy.